Wydrukuj tę stronę

Przesłuchanie anioła

 

1.2.2.2-Tworczosc-poezja-poziom3-napis



 

 

Kiedy staje przed nimi
w cieniu podejrzenia
jest jeszcze cały
z materii światła


eony jego włosów
spięte są w pukiel
niewinności


po pierwszym pytaniu
policzki nabiegają krwią


krew rozprowadzają
narzędzia i interrogacja


żelazem trzciną
wolnym ogniem
określa się granice
jego ciała


uderzenie w plecy
utrwala kręgosłup
między kałużą a obłokiem


po kilku nocach
dzieło jest skończone


skórzane gardło anioła
pełne jest lepkiej ugody


jakże piękna jest chwila
gdy pada na kolana
wcielony w winę
nasycony treścią


język waha się
między wybitymi zębami
a wyznaniem


wieszają go głową w dół


z włosów anioła
ściekają krople wosku
tworzą na podłodze
prostą przepowiednię

 

 

              Wybrane wiersze


                    >
  Prolog

 


                           >
  Przesłuchanie anioła

 


   >
  Dlaczego klasycy